دانشگاه بیرجندمطالعات بین رشته ای ادبیات، هنر و علوم انسانی2783-27595220250823Comparative cultural studies: The Power of Media in Creating Illusions of the Real World in The Truman Showمطالعات فرهنگی تطبیقی : بررسی قدرت رسانه در آفرینش انگاره جهان واقعی در نمایش ترومن133313710.22077/islah.2024.7773.1468FAفرزانه سادات علوی زادهاستادیار زبان و ادبیات فارسی، گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه بجنورد، بجنورد، ایرانJournal Article20240619Comparative cultural study is the new, field in comparative literature. One of the areas that is examined in this interdisciplinary field is media studies, and the analysis of the diverse forms of media in their historical, cultural, and political contexts. Media and culture studies utilize a wide range of cultural theories with a focus on the functions of media within a diverse and global cultural environment. <br /><br />Media, as a powerful tool, can manipulate signs and change values, influencing the perceptions of its audience, acting as an empty subject of individuality. This study examines the role of media in creating individual and collective illusions, reconstructing and presenting a fictional world based on the film The Truman Show in the field of comparative cultural studies. The creators of The Truman Show strive to create the illusion of the world for Truman, using all the resources and modern technology available. In addition to exploring the power of the media in constructing a fake world and implementing psychological operations by the show's creators to enhance the illusion of the real world, the writer examines the show's creators' strategies for maintaining the credibility and control of this illusion in Truman's mind. It also analyzes the impact of media power on the audience based on the analysis of the details of the show's viewers and their behavior being mechanized. Finally, the writer demonstrates how The Truman Show challenges not only the display of media power in controlling public minds but also its influence and performance.مطالعات فرهنگی تطبیقی یکی از حوزههای جدید و قابل توجه در ادبیات تطبیقی است. یکی از زمینههایی که در این حوزه گسترده بینارشتهای بررسی میشود، مطالعات رسانه و بررسی اشکال متنوع رسانهها در زمینه تاریخی، فرهنگی و سیاسی آنهاست. در مطالعات رسانه از نظریههای فرهنگی مختلفی استفاده میشود که در مرکزیت آنها عملکرد رسانهها در یک محیط فرهنگی متنوع و جهانیشده بررسی میشود. رسانه به عنوان یک ابزار قدرتمند با دستکاری نشانهها و تغییر ارزشها میتواند در نگرش مخاطبان خود، به مثابه سوژة تهیشده از فردیت، تأثیر ویژهای داشته باشد. پژوهش حاضر به بررسی نقش رسانه و کارکرد آن در ایجاد انگارههای فردی و جمعی و بازسازی و ارائة یک جهان توهمی با تکیه بر فیلم نمایش ترومن در حوزه مطالعات فرهنگی تطبیقی میپردازد. سازندگان نمایش ترومن میکوشند تا در یک کلیت یکپارچه و با بهرهگیری از تمام امکانات و تکنولوژی مدرن، توهم زندگی در یک جهان واقعی را برای ترومن، شخصیت اصلی نمایش، ایجاد کنند. نگارنده، علاوه بر بررسی قدرت رسانه در برساختن جهانی جعلی و اجرای عملیات روانی از سوی سازندگان نمایش برای تقویت توهم زندگی در دنیای واقعی، راهکارهای سازندگان نمایش برای حفظ، باورپذیری و کنترل این توهم در ذهن ترومن را مورد بررسی قرار میدهد. همچنین تأثیر قدرت رسانه بر مخاطبان را نیز براساس تحلیل جزئیات تماشاگران نمایش ترومن و مکانیزه کردن رفتارهای آنها تحلیل میکند. در پایان، نگارنده نشان میدهد که چگونه در نمایش ترومن علاوه بر نشان دادن قدرت رسانهها در کنترل اذهان عمومی، تأثیر و عملکرد آنها نیز به چالش کشیده میشود.https://islah.birjand.ac.ir/article_3137_77f56ab8805e67bb367761add80d23aa.pdfدانشگاه بیرجندمطالعات بین رشته ای ادبیات، هنر و علوم انسانی2783-27595220250823A Comparative Study of Estrangement and defamiliarization in German and Two Persian Performances of Mother Courage and her Childrenبررسی تطبیقی عنصر بیگانهسازی و آشناییزدایی در یک اجرای آلمانی و دو اجرای فارسی از نمایشنامه روایی<i> ننه دلاور و فرزندانش</i> اثر برشت3458314910.22077/islah.2024.7719.1458FAفرانک هاشمیاستادیار گروه زبان و ادبیات آلمانی دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایرانJournal Article20240603Based on his theory of epic theater, Bertolt Brecht wrote several plays, one of the most important and successful of which is the play Mother Courage and Her Children. This play is a perfect example of performing the technique of alienation or estrangement effect and defamiliarization. This technique can be performed with multiple elements and in various ways in a play. In this research of comparative literature and interdisciplinary field, the introduction of these elements and the play Mother Courage will be introduced. Referring to this, three different performances of the play are examined and the desired elements and their performance methods in a number of scenes are discussed. The desired performances are the German performance by Brecht's wife Helene Weigel and under his own supervision and two Persian performances by Mehdi Shojaei and Amir Dejakam. An attempt is made to compare differences and similarities of these performances which are a result of difference of performance time periods, cultural differences and differing working style of the performers and other theatrical factors. Iranian performances are somewhat more modern and alienation in them is more exaggerated in some cases. The scenes are simple and the language used is modern vernacular.برتولت برشت بر اساس نظریه خود از تئاتر روایی چندین نمایشنامه نوشته است که یکی از مهمترین و پُراجراترین آنها از نمایشنامۀ ننه دلاور و فرزندانش است. این نمایشنامه یکی از نمونههای بارز شگرد بیگانهسازی یا فاصلهگذاری و آشناییزدایی است. اجرای این شگرد در نمایشنامه با عناصرمتعدد و به روشهای متنوع و گوناگون امکانپذیر است. در پژوهش ادبیات تطبیقی و بینارشتهای حاضر ابتدا به معرفی این شگرد و نمایشنامۀ ننه دلاور پرداخته خواهد شد. سپس با استناد به بخش نظری، سه اجرای مختلف از نمایشنامه بررسی و در تعدادی صحنۀ با ویژگیهای بارز، به عنصر مورد نظر و روشهای اجرای آنها پرداخته میشود. اجراهای مورد نظر اجرای آلمانی از هِلِنه وایگِل همسر برشت و زیر نظر خود او و دو اجرای فارسی از مهدی شجاعی و امیر دژاکام است. در اینجا تلاش میشود تفاوتها و شباهتهای اجراهای متفاوتی که به روی صحنه آورده شده که ناشی از فاصله زمانی اجراها و تفاوتهای فرهنگی دیدگاه هنری، سبک کاری و عوامل تئاتری می باشند، تشریح شوند. اجراهای ایرانی قدری امروزیتر و بیگانهسازی در آنها در برخی موارد اغراقآمیزتر است. صحنهپردازیها ساده و زبان بکار رفته نیز زبان عامیانه امروزی است.https://islah.birjand.ac.ir/article_3149_ed4240cf50d503386942f4f577d0dfd5.pdfدانشگاه بیرجندمطالعات بین رشته ای ادبیات، هنر و علوم انسانی2783-27595220250823"Anecdote" and the interdisciplinary nature of new historyism from the point of view of Greenblatt and Gallaghar«حکایت» و ماهیت بینرشته ای تاریخ گرایی نو از دیدگاه گرین بلت و گالاگر5984338110.22077/islah.2025.7893.1482FAمحمدکاظم نظری قره چماقدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایرانابراهیم محمدیدانشیار زبان و ادبیات فارسی، گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران ( نویسنده مسئول)علی رضا انوشیروانیاستاد ادبیات تطبیقی، گروه زبان های خارجی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایرانعلی اکبر سام خانیانیدانشیار زبان و ادبیات فارسی، گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایرانJournal Article20240512New Historicism in literary studies means adopting a post-structuralist approach in reading the text. This approach, which is based on postmodernist ideas, has a completely interdisciplinary nature. This research aims to investigate and scientifically explain its interdisciplinary nature with a descriptive-analytical method. In order to achieve this and of course to dwell more on a precise and narrow point, in this essay, we will try to recognize and identify one of the key terms of this approach, namely " Anecdote ", as limited to and based on the article " Counterhistory And The Anecdote " by Steven Greenblatt and Catherine Gallagher. The use of anecdote, in addition to revealing one of the interdisciplinary aspects of this approach, also clearly shows its type of textualism: unlike New Criticism, this approach, does not focus on a specific text. New Historicism sees and reads a literary text with marginal texts, i.e. anecdotes. This method makes reading the text more satisfying, satisfaction arising from a different and more complete reading compared to other approaches and methods in criticism. The story, which has an counterhistorical nature, can come from the critic's own memories of life or from marginal texts, literary or non-literary, written or non-written. New Historicists use anecdotes to destroy the sequence and course of thought of the macro-narrative and to question what the macro-narrative considers reality. In this way, they create a new narrative and reveal a different reality.تاریخگرایی نو در مطالعات ادبی، یعنی پیشگرفتن رویکردی پساساختارگرا در خوانش متن. این رویکرد که مبتنی است بر اندیشههای پستمدرنیستی، ماهیتی کاملاً بینارشتهای دارد. هدف این پژوهش بررسی و تبیین روشمند و علمی ماهیت بینارشتهای آن با روشی توصیفی- تحلیلی است. برای دستیافتن به این خواسته و البته به منظور درنگ بیشتر در نکتهای دقیق و باریک، در این جستار کار به شناختن و شناساندن یکی از اصطلاحات کلیدی این رویکرد، یعنی «حکایت» بر اساس مقاله «ضدتاریخ و حکایت» نوشته استیون گرینبلت و کاترین گالاگر محدود شده است. استفاده از حکایت، افزون بر آنکه یکی از وجوه بینارشتهای این رویکرد را آشکار میکند، نوع متنگرایی آن را نیز بهروشنی نشان میدهد: این رویکرد، بر خلاف نقد نو بر یک متن خاص تمرکز نمیکند؛ تاریخگرایی نو متن ادبی را با متون حاشیهای، یعنی حکایت میبیند و میخواند. این روش باعث میشود خوانش متن با احساس رضایتمندی بیشتری همراه شود؛ رضایتمندیِ برآمده از خوانشی متفاوت و کاملتر در سنجش با دیگر رویکردها و روشهای نقد. حکایت که ماهیتی ضدتاریخی دارد، میتواند از خاطرات زندگی خود منتقد و یا از متون حاشیهای، چه ادبی، چه غیر ادبی؛ خواه مکتوب، خواه غیر مکتوب برآید. تاریخگرایان نو حکایت را به کار میگیرند تا توالی و سیر اندیشهی کلانروایت را تخریب کنند و آنچه را کلانروایت، واقعیت میداند، زیر سؤال ببرند. آنها اینگونه، روایتی نو برمیسازند و واقعیتی دیگرگونه آشکار میکنند.https://islah.birjand.ac.ir/article_3381_137315fa61e78bcafdf6c8d22b19146e.pdfدانشگاه بیرجندمطالعات بین رشته ای ادبیات، هنر و علوم انسانی2783-27595220250823Investigating the Application of the Theory of Mental Spaces in the Analysis of Persian Prose Literary Texts (case study: selected part of the novel: Ja'y-e x'ali-e soluc' )بررسی کاربرد نظریۀ فضاهای ذهنی در تحلیل متون ادبی منثور فارسی (مطالعۀ موردی: منتخب رمان جای خالی سلوچ)421452345710.22077/islah.2025.8617.1568FAرضا رفایی قدیمی مشهدپژوهشگر پسادکتری زبان و ادبیات فارسی، گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران( نویسنده مسئول)غلامحسین غلامحسین زادهاستاد زبان و ادبیات فارسی، گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایرانJournal Article20241223The issue of the present research is the application of the theory of mental spaces in the analysis of Persian prose literary texts. The theory of mental spaces is one of the tools of the cognitive approach to the study of texts which was proposed by Gilles Fauconnier in the second half of the twentieth century and then expanded in the following years within the framework of the theory of conceptual blending. This theory can be useful in analyzing the linguistic, ideological, and mind-based dimensions of literary texts. The aforementioned theory considers the literary text as the result of the formation of mental spaces and the establishment of connections between them. This theory, relying on the final gestalt and the narrative style of the text, tries to trace the various components constructed by the author and the readers in the text. In this research, a selected part of the novel Ja'y-e x'ali-e soluc' has been analyzed and analyzed as a case study. The results of this research show that the theory of mental spaces can help the researchers in aspects in the analysis and criticism of Persian prose literary texts such as: analyzing the narrative flow, analyzing referential pronouns in character-based texts, and stylistic application related to the mechanism of characters.مسألۀ پژوهش حاضر، کاربردسنجی نظریۀ فضاهای ذهنی در تحلیل متون ادبی منثور فارسی است. نظریۀ فضاهای ذهنی یکی از ابزارهای رویکرد شناختی مطالعۀ متون است که در نیمۀ دوم قرن بیستم توسط ژیلز فوکونیه مطرح شد و سپس در سال های بعد در چارچوب نظریۀ آمیختگی مفهومی بسط یافت. این نظریه میتواند در تحلیل ابعاد زبانی، ایدئولوژیک و ذهنمحور متون ادبی مفید واقع شود. نظریۀ مذکور متن ادبی را حاصل تشکیل فضاهای ذهنی و ایجاد ارتباط میان آنها برمیشمارد و با تکیه بر گشتالت نهایی و شیوۀ روایت متن، میکوشد که اجزای گوناگون برساختۀ ذهن مؤلف و مخاطب را در متن رهگیری کند. در این پژوهش، بخش منتخبی از رمان جای خالی سلوچ به مثابۀ مطالعۀ موردی، تحلیل و واکاوی شده است. نتایج این پژوهش نشان میدهد که نظریۀ فضاهای ذهنی میتواند منتقد را از جهاتی همچون: تحلیل سیر روایت، واکاوی ضمایر ارجاعی در متون شخصیتمحور و کاربرد سبکشناسانه مرتبط با سازوکار شخصیتها در تحلیل و نقد متون ادبی منثور فارسی یاری کند.https://islah.birjand.ac.ir/article_3457_3f714d633b664f3a49dab6f45bd82313.pdfدانشگاه بیرجندمطالعات بین رشته ای ادبیات، هنر و علوم انسانی2783-27595220250823Mirroring Attar's Poems in the Painting Sheikh San'an and the Christian Girl of the Qajar Era through Erwin Panofsky's Theory of Iconographyبازتاب اشعار عطار در نقاشی شیخ صنعان و دختر ترسا از دورۀ قاجار با توجه به نظریۀ شمایلشناسی اروین پانوفسکی85116338210.22077/islah.2025.7443.1426FAالهه پنجه باشیدانشیار گروه نقاشی، گروه نقاشی، دانشگاه الزهراء تهران، ایرانJournal Article20240405Painting influenced by Iranian literature and history is one of the manifestations of the relationship between art and literature, which has always had a special place in Iranian culture. The study of these works can lead to new readings in the field of image studies with regard to social implications. Symbolization to convey meaning has always been the focus of Iranian artists and has been used in different periods to convey rich mystical and religious concepts in pictures. One of the most important means of conveying meaning is the image, which has been the focus of Qaja artists and they have used it in the composition based on mental concepts and a deep connection with literature. During the Qajar period, due to the tendency of the court towards lyrical and mystical stories, the illustration of these concepts was proposed in advance. This approach can be seen in the painting "Sheikh Sanan and Dokhtar Tarsa" in the painting of the Qajar period as an example without a figure, introduced at Christie's auction. The aim of the current research is to investigate the mystical themes of Attar's poetry and its symbolic and visual reflection in this painting, how the visual elements are used to show the exams of the girl who is afraid of the Sheikh, and he was able to show all her exams with concise symbols.نقاشی با تأثیرپذیری از ادبیات و تاریخ ایرانی، یکی از نمودهای ارتباط هنر و ادبیات است که در فرهنگ ایرانی همواره جایگاه ویژه ای داشته است. مطالعه این آثار میتواند به خوانش های جدیدی در زمینه مطالعات تصویر با توجه به دلالت های اجتماعی منجر شود. نمادپردازی برای انتقال معنا همواره موردتوجه هنرمندان ایرانی بوده و در دوره های مختلف برای انتقال مفاهیم غنی عرفانی و مذهبی درتصاویر به کارگرفته شده است. یکی از مهم ترین ابزارهای انتقال معنا تصویر است که این امر موردتوجه هنرمندان قاجار بوده و آن را درترکیب برمفاهیم ذهنی و پیوند عمیق با ادبیات استفاده کرده اند. دوره قاجار باتوجه به گرایش دربار به داستان های تغزلی و عرفانی مصور سازی این مفاهیم پیش از پیش مطرح گردید. این رویکرد در نقاشی«شیخ صنعان و دختر ترسا» درنقاشی دوره قاجار به عنوان یک نمونه بدون رقم، معرفی شده درحراج کریستیز قابل مشاهده است. هدف از پژوهش حاضر بررسی مضامین عرفانی شعر عطار و بازتاب آن به صورت نمادین و تصویری دراین نقاشی است که چگونه از المان های تصویری برای نمایش امتحان های دختر ترسا از شیخ شده و توانسته است همه امتحان های او را با نمادهای موجز نشان دهد و درتطبیق با نظر پانوفسکی بررسی شود.https://islah.birjand.ac.ir/article_3382_10638e1c9ac5bf43d050d79dfc00af65.pdfدانشگاه بیرجندمطالعات بین رشته ای ادبیات، هنر و علوم انسانی2783-27595220250823A reflection on Ahmad Fardid and Walter Benyamin's views on the languageتأملی در دیدگاه های احمد فردید و والتر بنیامین با محوریت زبان117140338410.22077/islah.2024.8175.1520FAسیده سعیده حسینی نودهیکارشناس ارشد زبان و ادبیات فارسی، گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران0009-0006-9832-694Xفرزاد بالودانشیار زبان و ادبیات فارسی، گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران(نویسنده مسئول)سیاوش حق جودانشیار زبان و ادبیات فارسی، گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایرانJournal Article20240922<strong> </strong><br />From the classical time of the Eastern and Western philosophical traditions to the present age, different views about language and its nature have existed. Some have investigated the nature of language from an ontological perspective, and others have adopted a more utilitarian approach to language. Thinkers such as Fardid, among contemporary Iranian philosophers, and Benjamin, a theorist of the Frankfurt School, have examined language with an ontological perspective. Under the influence of three intellectual fountains: Hikmat Ansi, Ibn Arabi's mysticism, and Heidegger's thoughts, Fardid divides history into five periods: the day before yesterday, yesterday, today, tomorrow, and the day after tomorrow. The day before yesterday and the day after tomorrow, due to their divine origin and purpose, are considered the ideal periods from Fardid's perspective. He believes that due to distance from the history of the past, the language has been removed from its divine origin and has been reduced to an instrument. Thus, Fardid seeks, through etymology and poetry adorned with the language of signs, to enable access to a bygone history and to revive a language that was originally created by God. Benjamin also assigns a theological nature to language. He believes, in light of the myth of the Tower of Babel, that in the existing language, the direct connection between names and things has been lost, giving rise to 'signification' and 'meaning. Therefore, Benjamin seeks, with the aid of poetry and translation, to open a path toward reviving the original level and divine origin of language. This research aims to re-examine the linguistic perspectives of Fardid and Benjamin using a descriptive-analytical approach and to highlight their points of convergence and divergence.از سنت فلسفی غرب و شرق تا عصر حاضر، دیدگاههای متفاوتی دربارة زبان و ماهیت آن در ساحتهای گوناگون مطرح شده است. عدهای با نگاه هستیشناسانه و برخی با نگاه ابزارانگارانه به بررسی ماهیت زبان پرداختهاند. در این میان ، متفکرانی چون فردید از میان فیلسوفان ایرانی معاصر و بنیامین از نظریهپردازان مکتب فرانکفورت با نگاه هستیشناسانه به تشریح زبان پرداختهاند. فردید تحت تأثیر سه آبشخور فکری حکمت انسی، عرفان ابن عربی و اندیشههای هایدگری ، تاریخ را به پنج دورة پریروز، دیروز، امروز، فردا و پسفردا تقسیم میکند. دورة پریروز و پسفردا، به جهت خاستگاه و غایت الهی، دورۀ آرمانی فردید محسوب میشوند. در اندیشۀ فردید، با توجه به فاصلهگرفتن از تاریخ پریروز، زبان از خاستگاه الهی خود خارج شده و به خصلتی ابزاری تقلیل یافته است؛ از اینرو، فردید بهواسطة اتیمولوژی و شعری که با زبان اشارت آراسته شده، بر آن است تا امکان رسیدن به تاریخ پریروز و احیای زبانی که واضع آن خدا بوده را فراهم کند. بنیامین نیز، ماهیتی الهیاتی برای زبان قائل است. وی با توجه به اسطورۀ برج بابل عقیده دارد در زبان موجود، رابطۀ بیواسطۀ نامها و چیزها از دست رفته و «دلالت» و «معنا» به وجود آمده است؛ از اینرو، بنیامین با استعانت از شعر و ترجمه تلاش میکند راهی برای احیای سطح اصلی و خاستگاه الهی زبان بگشاید. این پژوهش بر آن است با روش توصیفیـ تحلیلی به بازخوانی دیدگاههای زبانی فردید و بنیامین بپردازد ونقاط اشتراک و افتراقشان را نشان دهد. https://islah.birjand.ac.ir/article_3384_7c9aa95f58aa6cf35abbf2fd6ecd05b0.pdfدانشگاه بیرجندمطالعات بین رشته ای ادبیات، هنر و علوم انسانی2783-27595220250823A Necessity for Beginning Life writing Studies in Iran;
The Theory of life writing, a Step towards the growth of interdisciplinary research in the humanitiesضرورتی برای آغاز مطالعات زندگی نگاری در ایران؛ نظریة «زندگی نگاری»، گامی به سوی عرصه ای بین رشته ای در تحقیقات علوم انسانی401434349410.22077/islah.2025.8664.1576FAمحبوبه شمشمیرگرهااستادیار سازمان اسناد و کتابخانه ملیJournal Article20241229Life writing, with an ancient history among mankind, has increasingly created a huge and interdisciplinary movement in scientific and research centers since the late twentieth century, especially in various fields of modern knowledge, especially humanities and social sciences such as anthropology, ethnography, psychology and sociology, in branches such as women's and gender studies, cultural studies, colonial studies and postcolonialism. But in Iran, despite the long tradition of writing life narratives and the growth of its modern examples over the past century and a half, not only do we not see Life writing studies, but even its necessity and basic concepts are not well understood. With the aim of recognizing this concept as an independent identity, emphasizing the necessity of initiating these studies, and presenting a perspective on it in Iran, this article has been written to outline the idea of biography and life writing and outline its generalities. Life writing is intended as an umbrella term to encompass all works that somehow contain a realistic narrative of human life in recording personal memories, experiences, perspectives, and feelings. In the broad field of "biographies" in a variety of formats and media, including written, visual, audio, and mixed types, This concept includes a wide range of writings in the description of a life or parts thereof, in various types of life writing, such as autobiographies, fictional autobiographies, memoirs, work reports, , collective biographies, memorials, testimonies, obituaries, wills, registration forms, personal resumes, obituaries, and even digital forms in blogs, tweets and stories, .زندگی نگاری، از اواخر قرن بیستم میلادی به نحوی روزافزون در مراکز علمی و پژوهشی، نهضتی عظیم و میان رشته ای به پا کرده و خصوصا در زمینه های مختلف دانش های نوین، خصوصا علوم انسانی و اجتماعی، در شاخه هایی نظیر مطالعات زنان و جنسیت، فرهنگی، استعماری و پسااستعمارگرایی، مورد توجه انتقادی قرار گرفته است. اما در ایران، با وجود دیرینگی سنت ثبت روایت های زندگی، نه تنها خبری از شکل گیری مطالعات زندگی نگاری نیست، بلکه حتی ضرورت و مفاهیم اساسی آن چندان درک نشده است. با هدف بازشناخت این مفهوم در هویتی مستقل، تأکید بر ضرورت آغاز این مطالعات و ارائه چشم اندازی از آن در ایران، این مقاله در طرح ایدة زندگی نگاری و زندگی نویسی و ترسیم کلیات آن به نگارش درآمده تا با استفاده از روش کتابخانه ای و برخی کتاب ها و مقالات روزِ دنیا با ملاحظات بومی، توصیفی از اصلی ترین چارچوب های نظری این عرصه را در ساده ترین و کوتاه ترین صورت ممکن ارائه دهد. «زندگی نگاری» در برابر اصطلاحِ life writing درنظر گرفته شده تا به منزلة چتری فراگیر، همة آثاری را در بر گیرد که به نحوی، حاوی روایتی واقع گرایانه از زندگی بشر در انواع قالب ها و رسانه های نوشتاری، دیداری، شنیداری و ترکیبی باشد. در عرصة فراخِ «زندگی نگاره ها»، «زندگی نوشت»ها به طور خاص، طیف وسیعی از مکتوبات در شرح زندگی یا بخش هایی از آن را شامل می شود، که به طور روزافزون، گسترده، متنوع، دموکراتیک، بین رشته ای و انتقادی پیش می رود. اهمیت این مقاله، در گشایش دریچه ای نو برای بازشناخت این قلمرو، در کنار دو قلمروِ روایی تاریخ و ادبیات، و گوشزدِ ضرورت رویکرد تحلیلی و انتقادی به آن است.https://islah.birjand.ac.ir/article_3494_4ad3296440b59f7fb3ac7c348c1d29a4.pdfدانشگاه بیرجندمطالعات بین رشته ای ادبیات، هنر و علوم انسانی2783-27595220250823Corporate Crime in the Mirror of Labor Literature: A Discourse Analysis of the Novel A Woman in Men's Shoesجرم شرکتی در آیینه ادبیات کارگری: تحلیل گفتمان رمان <i>زنی با کفشهای مردانه</i>141174344210.22077/islah.2025.8581.1563FAحمیدرضا دانش ناریاستادیار حقوق جزا و جرم شناسی، گروه حقوق جزا و جرم شناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران (نویسندۀ مسئول)ابوالفضل شرافتیدانشجوی کارشناسی ارشد حقوق کیفری و جرمشناسی، گروه حقوق جزا و جرم شناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایرانJournal Article20241223Labor literature describes, explores, and reflects the difficult problems and conditions of workers' lives. Labor narratives voice the demand for justice and resistance against exploitation by workers, those who become victims of the capitalist system. Labor literature and critical criminology are closely related to the criticism of the capitalist system and focus on workers as vulnerable groups in society. The <em>Woman in Men's Shoes</em> is considered one of the significant works of labor literature in Iran, highlighting the challenges faced by workers in the workplace. This study, using Laclau and Mouffe’s discourse analysis method, aims to provide a deeper reading of labor narratives and, by focusing on corporate crimes against workers, depicts social inequalities. Furthermore, by examining the discourses of "workers/lower class" and "managers/upper class," it analyzes the hegemony of managerial discourse and evaluates the key factors involved in the disregard of workers’ human rights. The findings of this research indicate that commercial companies may resort to any means to gain profit. In such an environment, workers are exploited and subjected to corporate violence, and their human rights are violated. The novel <em>The Woman in Men's Shoes</em> shows how corporate crimes and the harmful behavior of capitalists are ignored, and workers become victims of structural inequalities.ادبیات کارگری به توصیف، بررسی و بازتاب مشکلات و شرایط سخت زندگی کارگران میپردازد. روایتهای کارگری، صدای عدالتطلبی و استثمارستیزی کارگرانی است که بزهدیدۀ نظام سرمایهداری واقع میشوند. ادبیات کارگری و جرمشناسی انتقادی با نقد نظام سرمایهداری و توجه به کارگران بهمثابۀ گروههای آسیبپذیر در جامعه، ارتباط نزدیکی با یکدیگر دارند. رمان <em>زنی با کفشهای مردانه</em>، یکی از آثار مهم ادبیات کارگری در ایران به حساب میآید که چالشهای زندگی کارگران در محیط کار را نمایان میکند. این پژوهش با استفاده از روش تحلیل گفتمان لاکلا و موفه، تلاش میکند تا به خوانشی عمیقتر از روایتهای کارگری دست یابد و با تمرکز بر جرایم شرکتی علیه کارگران، نابرابریهای اجتماعی را به تصویر کشد. همچنین، با بررسی گفتمان «کارگران/ قشر فرودست» و گفتمان «مدیران/ قشر فرادست»، چگونگی هژمونی گفتمان مدیران، ارزیابی و نقش عوامل مهم در نادیدهگرفتن حقوق انسانی کارگران تحلیل میشود. یافتههای این پژوهش نشان میدهد که شرکتهای تجاری برای کسب سود، ممکن است به هر روشی متوسل شوند. در چنین فضایی، کارگران مورد استثمار و خشونت شرکتی قرار میگیرند و حقوق انسانی آنها نقض میشود.<em> رمان زنی با کفشهای مردانه</em>، نشان میدهد که چگونه جرایم شرکتی و رفتارهای آسیبزای سرمایهداران، مورد چشمپوشی قرار میگیرد و کارگران، بزهدیدۀ نابرابریهای ساختاری واقع میشوند.https://islah.birjand.ac.ir/article_3442_250f3bdedb77820005193b08c99408e3.pdfدانشگاه بیرجندمطالعات بین رشته ای ادبیات، هنر و علوم انسانی2783-27595220250823Reimagining Hamlet in Cinema:A Comparative Analysis of Laurence Olivier, Kenneth Branagh, and Michael Almereyda's Adaptationsبازآفرینی هملت در سینما:تحلیل تطبیقی اقتباسهای لورنس اولیویه، کنت برانا و مایکل آلمریدا175194344310.22077/islah.2025.8482.1556FAخسرو سینااستادیار سینما، گروه سینما، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران0000-0002-0299-6724ندا سعیدیدانشجوی دکتری گروه علوم ارتباطات، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران شمال، تهران، ایرانJournal Article20241130This study presents a comparative analysis of three cinematic adaptations of William Shakespeare’s Hamlet, directed by Laurence Olivier (1948), Kenneth Branagh (1996), and Michael Almereyda (2000). The primary objective is to examine how power, identity, and surveillance are represented in these adaptations and how the introduced changes influence the meaning and reception of the text. The research employs a comparative and qualitative methodology, drawing on theories of intertextuality (Kristeva & Stam), discourse analysis (Foucault), and adaptation as social action (Hutcheon). The findings reveal that each adaptation, shaped by its cultural and historical context, offers a unique reading of Hamlet. Olivier’s film emphasizes psychological tragedy and Hamlet’s internal struggles, Branagh’s adaptation provides a political and historical interpretation, and Almereyda’s version reimagines Hamlet within the digital modernity and surveillance capitalism. This research demonstrates that cinematic adaptations of Hamlet function not only as interpretations of the original text but also as reflections of contemporary discourses and socio-cultural transformations.این پژوهش به تحلیل تطبیقی سه اقتباس سینمایی از نمایشنامه هملت اثر ویلیام شکسپیر، شامل فیلمهای لارنس اولیویه (1948)، کنت برانا (1996) و مایکل آلمریدا (2000)، میپردازد. هدف اصلی این مطالعه بررسی چگونگی بازنمایی قدرت، هویت و نظارت در این اقتباسها و تأثیر تغییرات ایجادشده بر معنا و خوانش اثر است. روش تحقیق بهصورت تحلیل تطبیقی و کیفی بوده و از نظریههای بینامتنیت (کریستوا و استم)، تحلیل گفتمان (فوکو) و اقتباس بهعنوان کنش اجتماعی (هاچئون) برای تفسیر دادهها استفاده شده است. یافتههای پژوهش نشان میدهند که هر اقتباس، متناسب با شرایط اجتماعی و فرهنگی زمانه خود، خوانشی جدید از هملت ارائه داده است. فیلم اولیویه بر تراژدی روانشناختی و درگیریهای درونی هملت تأکید دارد، فیلم برانا خوانشی سیاسی و تاریخی از متن ارائه میدهد و اقتباس آلمریدا هملت را در بستر مدرنیته دیجیتال و سرمایهداری نظارتی بازآفرینی میکند. این پژوهش نشان میدهد که اقتباسهای سینمایی از هملت نهتنها وفاداری به متن اصلی را مدنظر دارند، بلکه بهعنوان بازتابی از گفتمانهای معاصر و تحولات فرهنگی عمل میکنند.https://islah.birjand.ac.ir/article_3443_303311f501b5b829fba2e0973e6b6a05.pdfدانشگاه بیرجندمطالعات بین رشته ای ادبیات، هنر و علوم انسانی2783-27595220250823Nature and the Sacred in the Poetry of Sohrab Sepehri: Possibilities for a Sustainable Relationship Between Iranians and Environmentطبیعت و امر قدسی در شعر سهراب سپهری: امکانهایی برای رابطۀ پایدار انسان ایرانی و محیطزیست195212346310.22077/islah.2025.8750.1582FAعبدالرسول شاکریپژوهشکدۀ تحقیق و توسعۀ علوم انسانی، سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاهها (سمت)، تهران، ایرانمجید مهریانگروه مطالعات محیطی، پژوهشکدۀ تحقیق و توسعۀ علوم انسانی (سمت)، تهران، ایرانJournal Article20250115Human activities, particularly since the latter half of the eighteenth century, have had profoundly detrimental effects on the Earth. The increase in carbon dioxide concentration in the atmosphere, the desiccation of numerous wetlands and rivers, and the extinction of many wildlife species are consequences of a trend that, if continued, will result in nothing less than the complete destruction of the biosphere. The environmental situation in Iran is also concerning, as the country faces multiple issues, including pollution of surface and groundwater, the drying up of wetlands, lakes, and rivers; the depletion of groundwater resources; air pollution; a decline in biodiversity; an increase in the frequency and severity of floods and droughts; land subsidence; soil erosion; and a reduction in forest cover. In response to the current state of environmental issues and crises in the country, it is possible to leverage the rich cultural heritage of Persian poetry and literature to enhance public awareness of environmental conditions, foster environmental sensitivity, strengthen conservation culture, and improve environmental ethics. This can initially be achieved by identifying the ecological themes present in Iranian poetry and literature and subsequently promoting and reinforcing them in contemporary literature. Accordingly, this article outlines the theoretical foundations of environmental literature and poetry, critiques eco-criticism, and emphasizes its significance in the current context of the country. Additionally, we explore the relationship between nature and the sacred in the poetry of Sohrab Sepehri, proposing how his works and Persian poetry can influence audiences regarding environmental matters.فعالیتهای بشر، بهویژه از نیمۀ دوم سدۀ هجدهم، تأثیراتی بسیار مخرب بر زمین گذاشته است. افزایش غلظت دیاکسید کربن در جو زمین، خشک شدن بسیاری از تالابها و رودخانهها، و انقراض بسیاری از گونههای حیاتوحش از نتایج روندی است که، اگر ادامه یابد، نتیجهای جز نابودی کامل زیستکره نخواهد داشت. وضعیت محیطزیستی در ایران نیز مناسب نیست و در این زمینه با مسائل متعددی روبهرو هستیم: آلودگی آبهای سطحی و زیرزمینی، خشک شدن تالابها، دریاچهها و رودخانهها؛ فرواُفت منابع آب زیرزمینی، آلودگی هوا، کاهش تنوع زیستی، افزایش شدت وقوع سیل و خشکسالی، فرونشست زمین، فرسایش خاک و کاهش وسعت جنگلها. در پاسخ به وضعیت کنونی کشور در زمینۀ مسائل و بحرانهای محیطزیستی، میتوان از فرهنگ غنی شعر و ادبیات فارسی در جهت شناخت بیشتر مردم از وضعیت محیطزیست، افزایش حساسیتهای محیطزیستی، تقویت فرهنگ حفاظت از محیطزیست و بهبود اخلاق محیطزیستی گام برداشت. این امر در آغاز از طریق شناسایی بنمایههای بومگرایی در شعر و ادبیات ایرانی و سپس تقویت و ترویج آن در ادبیات معاصر امکانپذیر است. بر این اساس، در این مقاله، ضمن تشریح مبانی نظری ادبیات و شعر محیطزیستی و نقد بومگرا و اهمیت آن در شرایط کنونی کشور، با اشاره به ارتباط میان طبیعت و امر مقدس در شعر سهراب سپهری، امکانهای بهرهمندی از شعرهای او و همچنین شعر فارسی را در جهت تأثیر بر مخاطبان در حیطۀ محیطزیست مطرح کردهایم.https://islah.birjand.ac.ir/article_3463_0bdb0cc6103faf5b72e45165a5169080.pdfدانشگاه بیرجندمطالعات بین رشته ای ادبیات، هنر و علوم انسانی2783-27595220250823From The Theban Plays to the Center of the Authors and Poets of Gorgan:از افسانههای تبای تا کانون نویسندگان و شاعران گرگان: مطالعۀ تطبیقی نمایشنامۀ <i>آنتیگون</i> سوفوکل و روایت شاملو از آن213232349510.22077/islah.2025.8623.1574FAبهروز محمودی بختیاریدانشیارهنرهای نمایشی، گروه هنرهای نمایشی، دانشگاه تهرانفاضل نوروزیدانشجوی هنرهای نمایشی، گروه هنرهای نمایشی، دانشگاه تهرانJournal Article20250209Sophocles' Antigone is one of the most important classical works in the history of dramatic literature, and numerous adaptations have been made from it throughout the ages. Great playwrights such as Brecht and Anouilh have written the most important adaptations of this work, and repeated performances of Antigone have been staged all over the world in different eras. In Iran, in early 1980s, Ahmad Shamlu published a play adapted from Antigone in the Quarterly of the Writers and Poets Association of Gorgan, which is very neglected in his artistic career. In this research, while examining the dramatic aspects of the two works and comparing and matching them, efforts have been made to answer the question of what in Antigone inspired Shamlu to write this play, and how the thematic and structural characteristics of this play are related to Sophocles' Antigone. The data cllection for this research has been done by library method, and the research method is descriptive-analytical.آنتیگون سوفوکل در زمرهی مهمترین آثار کلاسیک در ادبیات نمایشی تاریخ قرار میگیرد و اقتباسات متعددی نیز در طول دورانها از آن انجام گرفته است. درامنویسان بزرگی چون برشت و آنوی مهمترین اقتباسها از این اثر را نگاشتهاند و اجراهای متععدی در ادوار مختلف از آنتیگونهای مختلف در سراسر جهان به روی صحنه رفته است. در ایران نیز احمد شاملو در دههی شصت خورشیدی دست به انتشار نمایشنامهای با اقتباس از آنتیگون در فصلنامۀ کانون نویسندگان و شاعران گرگان زد، که در کارنامهی هنری او بسیار مهجور مینماید. در این پژوهش ضمن بررسی وجوه دراماتیک دو اثر و مقایسه و تطبیق آنها، به دنبال این پرسش میگردیم که چه چیزی در آنتیگون، شاملو را ترغیب به نگارش این نمایشنامه کرده و ویژگیهای مضمونی و ساختاری این نمایشنامه چه نسبتی با آنتیگون سوفوکل دارد. گردآوری اطلاعات در باب این پژوهش به روش کتابخانهای صورت پذیرفته و روش پژوهش نیز توصیفی-تحلیلی است.https://islah.birjand.ac.ir/article_3495_cb9aee04dfad089ca6c5d30148423a44.pdfدانشگاه بیرجندمطالعات بین رشته ای ادبیات، هنر و علوم انسانی2783-27595220250823Examining the deviation from standard language in the structure of Adonis poem based on the linguistic theory of Jeffrey Leachبررسی انحراف از زبان معیار در ساختار شعر ادونیس با تطبیق نظریه زبانشناختی جفری لیچ233258356710.22077/islah.2025.8411.1552FAپرویز احمدزاده هوچدانشیار زبان و ادبیات عربی، گروه زبان و ادبیات عربی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران0000-0002-6454-8812علی صیادانیدانشیار زبان و ادبیات عربی، گروه زبان و ادبیات عربی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران0000-0001-5773-6092قادر احمدیدانشجوی دکتری زبان و ادبیات عربی، گروه زبان و ادبیات عربی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایرانJournal Article20241223Linguistic research in literature is a novel topic that provides the possibility of receiving concepts from the side of expressions. Norm avoidance among the issues raised in the linguistic field; It is one of the ways to make literary works original. Geoffrey Leach, an English theorist, is one of the experts who has a comprehensive view on norm-avoidance, and with his approach, a comprehensive understanding can be achieved in a work in the field of linguistics. In Leach's theory, the norm deviation of a work; They are processed in eight phonetic, lexical, syntactic, semantic, linguistic, stylistic, written and dialectal dimensions. Given that Adonis's poems are full of purposeful violations of vocabulary due to social conditions; Therefore, the current research has investigated defamiliarization in his poems based on Leach's theory with a descriptive-analytical approach. The results show that Adonis made the audience's minds to explore the concepts by defamiliarizing them and in this way doubles the beauty of his poems. All eight principles of norm avoidance of Leach's approach; It has a perfect example in his poetry, and the frequency of semantic non-norm deviation in his poetry is more than other non-norm deviations, and it is especially manifested in methods such as simile, metaphor, etc. They are in the next positions.بررسی زبانشناختی در ادبیات مبحثی بدیع است که امکان دریافت مفاهیم را از لابهلای عبارات فراهم مینماید. هنجارگریزی از جمله مباحث مطرح شده در حوزه زبانشناختی؛ یکی از راههای بدیع نمودن آثار ادبی میباشد. جفری لیچ نظریهپرداز انگلیسی از جمله صاحب نظرانی است که دیدگاهی جامع در هنجارگریزی دارد که با تطبیق رویکرد وی با یک اثر ادبی میتوان به شناختی جامع در یک اثر در حوزه زبانشناختی دست یافت. در نظریه لیچ هنجارگریزی یک اثر؛ در هشت بُعد آوایی، واژگانی، نحوی، معنایی، زبانی، سبکی، نوشتاری و گویشی پردازش میشوند. با عنایت به اینکه سرودههای ادونیس به دلیل شرایط اجتماعی، سرشار از هنجارشکنیهای هدفمند در ساخت واژگان است؛ لذا پژوهش حاضر با رویکرد بینرشتهای آشنایی-زدایی را در اشعار ادونیس براساس نظریه لیچ بررسی کرده و توانسته خوانش آثار عربی با رویکردهای غربی و تعامل آگاهانه و مدبرانه بین فرهنگی و زبانی ادبیات تطبیقی با نظریه های ادبی را رقم بزند. نتایج حاصله گویای آن است که ادونیس با آشناییزدایی ذهن مخاطبان را در دریافت مفاهیم به کنکاش واداشته و از این طریق زیبایی اشعار خود را دوچندان مینماید. تمامی هشت اصل هنجارگریزی رویکرد لیچ؛ در شعر او مصداق کامل دارد و بسامد هنجارگریزی معنایی در شعر او بیشتر از سایر هنجارگریزیها است و به ویژه در شگردهایی مانند تشبیه، استعاره و... نمود یافته و هنجارگریزیهای نحوی، آوایی، زمانی، سبکی، نوشتاری و گویشی به ترتیب در جایگاههای بعدی قرار دارند.https://islah.birjand.ac.ir/article_3567_8b28c0a91308c75f6b86acf4c03fa0c9.pdfدانشگاه بیرجندمطالعات بین رشته ای ادبیات، هنر و علوم انسانی2783-27595220250823Archaeology of the " Event 'A Lament for Book Burnings'"دیرینهشناسی رخداد «مرثیهای برای کتاب سوزیها»259278354310.22077/islah.2025.8555.1560FAرها سعادتیاستادیار پژوهش هنر، گروه فرش، دانشکده هنر و معماری صبا، دانشگاه باهنر کرمان، کرمان، ایران0000-0003-2081-8232Journal Article20241211The archaeological event "A Lament for Book Burnings" is a subject with historical roots that can be analyzed using Foucault's archaeological method. Unlike conventional historical methods that aim to investigate and uncover the origins of objects and explain causal relationships between phenomena, archaeology refers to the diversity and discontinuity of events and the hidden dispersions within them. The aim of archaeology as a method is to analyze the underlying and unconscious rules that form discourses, describing an archive of judgments prevalent in a specific era and society. The main question of this research is how book burning is related to concepts such as the elimination and erasure of human knowledge and awareness. The purpose of this study is to analyze the event "A Lament for Book Burnings" using archaeological methods. Data were collected from library sources and examined through a documentary, descriptive-analytical approach. It can be inferred that, like archaeological rules, the director of the event looks at history differently. He does not focus on continuity and connection but emphasizes rupture, discontinuity, and uniqueness. According to archaeology, book burnings are unique historical realities that cannot be repeated. The archaeologist is not concerned with the causes of the emergence of discursive rules but rather follows how discourses appear, persist, and disappear historically at a descriptive level. However, this description is deep rather than superficial. This event also considers the low reading rates and the loss of vocabulary, along with their limitation, as a modern manifestation of book burning.کتاب سوزی و ابعاد مختلف آن، موضوعی با ریشه های تاریخی است که در دوره های تاریخی و ملت های متفاوت تکرار شده و در روزگار معاصر به شکلی متفاوت رخ می دهد. هنرمند مفاهیم تاریخی با الگوی ثابت تکرار شونده را با بیانی متفاوت ارائه می دهد. از نمونه های این بیان جدید، اجرای «مرثیه ای برای کتابسوزی ها» است که می توان آن را با استفاده از روش دیرینه شناسی فوکو تحلیل کرد. برخلاف روش های تاریخی متداول که در پی بررسی و کشف منشأ اشیا و تبیین روابط علّی بین پدیده ها هستند، دیرینهشناسی به تنوع و عدم پیوستگی رویدادها و پراکندگی های نهفته در آنها اشاره دارد. هدف دیرینه شناسی به عنوان شیوهای در تحلیل قواعد نهفته و ناآگاهانه تشکیل گفتمان ها، توصیف آرشیوی از احکام است که در عصر و جامعه ای خاص رایج هستند. پرسش اصلی تحقیق، چگونگی ارتباط کتاب سوزی با مفاهیمی همچون حذف و زدودن دانش و آگاهی بشری است. هدف از این پژوهش تحلیل رخداد «<em>مرثیه ای برای کتاب سوزی ها</em>» با روش دیرینه شناسی است. داده ها با استفاده از منابع کتابخانه ای گردآوری شده و به روش اسنادی، توصیفی ـ تحلیلی بررسی شده اند. می توان اینگونه استنباط کرد که همچون قواعد دیرینهشناسی، کارگردان این رخداد، به گونه ای دیگر به تاریخ نگاه می کند. استمرار و پیوست مد نظر او نیست و بر گسست، ناپیوستگی و منحصربه فرد بودن، تاکید دارد. بر اساس دیرینهشناسی، کتابسوزی ها، واقعیت تاریخی، منحصربه فرد و تکرار ناشدنی است. دیرینه شناس به دنبال علل بروز و ظهور قواعد گفتمانی نیست و صرفا چگونگی ظهور و حضور و محو شدن تاریخی گفتمان را در سطح توصیف دنبال میکند. اما این توصیف در عمق است و نه در سطح. این رخداد نیز، پایین بودن سرانه مطالعه و از بین رفتن واژگان و محدود شدن آنها را مصداقی از کتاب سوزی به شیوه مدرن می داند.https://islah.birjand.ac.ir/article_3543_11d020b6f5e8522e345052ec88e06946.pdfدانشگاه بیرجندمطالعات بین رشته ای ادبیات، هنر و علوم انسانی2783-27595220250823Descriptive Bibliography of Comparative Literature 2001-2025کتابشناسی توصیفی ادبیات تطبیقی ۱۳۸۰ – ۱۴۰۴347386363010.22077/islah.2025.9229.1631FAحمیده لطفی نیادانش آموخته دکتری ادبیات تطبیقی و پژوهشگر انجمن ترویج زبان و ادب فارسی ایران و وابسته به گروه مطالعاتی ادبیات تطبیقی آلیتیلا دانشگاه لیل - فرانسهمینو مرتضاییدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایرانJournal Article20250414This study examines the status of comparative literature sources in Iran, as the credibility and up-to-dateness of sources play a crucial role in the quality of scientific research. With the global expansion of comparative literature in the world and the continuous production of works in this field, researchers are faced with the challenge of evaluating sources, especially in Iran, where the abundance of books and articles with comparative titles does not necessarily mean scientific credibility. Therefore, having a clear theoretical framework and research methodology is essential for being positioned within the field of comparative literature. This study reviews and criticizes works published between 2001 and 2025 (1380 and 1404 in the Iranian calendar), highlighting how quantity sometimes outweighs quality. The purpose of this research is also to assist in identifying reliable sources, avoiding repetition and explain the importance of original sources and translations so that researchers in this field can become familiar with the most important publications in this field before conducting research.این پژوهش به بررسی وضعیت منابع ادبیات تطبیقی در ایران میپردازد؛ چراکه اعتبار و روزآمدبودن منابع در کیفیت تحقیقات علمی، بسیار مؤثر است. با گسترش ادبیات تطبیقی در جهان و تولید پیوستۀ آثار در این حوزه، پژوهشگر با چالش ارزیابی منابع مواجه است؛ بهویژه در ایران که تعدد کتابها و مقالات با عنوان تطبیقی لزوماً بهمعنای اعتبار علمی نیست؛ بنابراین چهارچوب نظری و روش تحقیق، ضرورت اصلی برای قرارگرفتن در حوزۀ ادبیات تطبیقی است. این تحقیق با معرفی و نقد آثار منتشرشده با رویکرد توصیفی بین سالهای ۱۳۸۰ تا ۱۴۰۴، به معرفی آنها میپردازد و نشان میدهد که گاهی کمیت بر کیفیت غلبه دارد. انتخاب این آثار در سالهای ذکرشده، به این دلیل است که قبل از آن چندین پژوهش انجام شده است. همچنین هدف این پژوهش کمک به شناخت منابع قابل اعتماد، پرهیز از پژوهشهای تکراری و تبیین اهمیت منابع اصلی و ترجمههاست؛ تا پژوهشگر این حوزه قبل از انجام تحقیق با مهمترین آثاری که در این حوزه چاپ شدهاند، آشنا شود.https://islah.birjand.ac.ir/article_3630_15780cc34ed891fb7d673b5ff2f3da01.pdfدانشگاه بیرجندمطالعات بین رشته ای ادبیات، هنر و علوم انسانی2783-27595220250823An overview of the feminist theory of the film: characterization, visual, audio and narrative structure based on the opinions of Teresa Dolartisمروری بر نظریه فمینیستی فیلم : شخصیتپردازی، ساختار بصری، صوتی و روایی با اتکا بر آراء ترزا دولارتیس287310357110.22077/islah.2025.8028.1498FAفاطمه رنجبردانش آموخته دکتری زبان و ادبیات فارسی ، گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایرانJournal Article20240826One of the most important and challenging areas of film theory is the link between cinematic studies and feminist theories. Therefore, film and feminism have quickly gained a special place in film studies and film theory. Thinking about the conflicting and tense relationship between women as "historical specific figures" and the "typical woman" as an imaginary cultural representation is the basis of Teresa <strong>de Lauretis</strong> work. The importance of <strong>de Lauretis</strong> as a theoretician of film and cinema lies in the fact that he was able to bring his feminist views into the field of cinema and by expanding it in the heart of this field and by relying on his special reading of films and especially body cinema and its opposite. That is, women's cinema should enter its ideas as general ideas into the wide field of women's studies. Therefore, a dialectical approach between the field of theory and the field of film and cinema can be seen under his opinions. Regarding the necessity of conducting research on cinema and feminist theories, it can be said that at first glance, this issue is the result of an approach that looks at cinema as a reflection of society's issues; An approach that is accepted as "reflection theory". This research is trying to review the feminist theory of film and examine and describe categories such as characterization, visual structure, sound structure and narrative structure in the heart of this theory. The current research is a review type and was done by relying on library sources.یکی از مهمترین و چالشبرانگیزترین حوزههای نظریۀ فیلم پیوند مطالعات سینمایی و نظریات فمینیستی است. از این رو فیلم و فمینیسم جایگاه ویژهای در مطالعات سینمایی و نظریهی فیلم بدست آورده است. تفکر دررابطهی متضاد و پرتنش بین زنان بهعنوان «شخصیتهای معین تاریخی» و «زن نوعی» بهعنوان یک بازنمایی فرهنگی خیالی اساس کار <em>ترزا دولارتیس</em> است. اهمیت <em>دولارتیس</em> بهعنوان نظریهپرداز فیلم و سینما در آنجا است که هم توانسته آراء فمینیستی خود را به حیطهی سینما وارد کند و هم با بسط و گسترش آن در دل همین حوزه و با تکیهبر خوانش خاص خود از فیلمها و به خصوص سینمای بدنه و نقطهی مقابل آن یعنی سینمای زنان، نظریات خود را بهعنوان نظریات عام وارد حوزه وسیع مطالعات زنان نماید. ازاینرو رویکردی دیالکتیکی بین حوزه نظریه و شاخهی فیلم و سینما ذیل آرای وی دیده میشود. در خصوص ضرورت انجام تحقیق پیرامون سینما و نظریههای فمینیستی میتوان گفت در نگاه نخست این موضوع حاصل رویکردی است که به سینما، بهمثابه بازتابندۀ مسائل جامعه مینگرد؛ رویکردی که با عنوان «نظریۀ بازتاب» پذیرفته شدهاست. این پژوهش در تلاش است ضمن مرور نظریه فمینیستی فیلم به بررسی و شرح مقولههایی همچون <em>شخصیتپردازی، ساختار بصری، ساختار صوتی و ساختار روایی</em> در بطن این نظریه بپردازد. پژوهش حاضر از نوع مروری است و با اتکا بر منابع کتابخانهای انجام شده است. نتایج پژوهش نشان می دهد تصویر معیار زنانگی در صنعت سینما که با نام «زن معمولی» شناخته میشود، زنی است که استعلای مرد را محقق میکند؛ او ابژهای است که مرد در تقابل با آن، خودش را تمییز میدهد تا به سوبژکتیویته دست یابد؛ بدین ترتیب سینما با گنجاندن مناسبات نگریستن در بطن ساختار خود، از پیش تعیین مینماید که چگونه باید به زن نگریست.https://islah.birjand.ac.ir/article_3571_185957df758eef20d50eadb0c1db6c67.pdfدانشگاه بیرجندمطالعات بین رشته ای ادبیات، هنر و علوم انسانی2783-27595220250823Erich Auerbach and the Philology of World Literatureاریش آورباخ و فیلولوژیِ ادبیات جهان311346366110.22077/islah.2025.9183.1625FAابوالفضل آهنگریمرکز مطالعات پیشرفته در علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه چینگهوا، پکن، چینJournal Article20250404This article seeks to reconsider and reflect on the concept of world literature as developed by Erich Auerbach, one of the foundational figures in the formation of the theory of comparative literature in the West. Auerbach first gained recognition during the 1940s and 1950s as a literary historian and philologist with the publication of his seminal work Mimesis: The Representation of Reality in Western Literature. Yet, it was through his later theoretical writings—particularly by raising fundamental questions about philology and the role and function of literature in the present world—that he established himself as one of the earliest proponents of the comparative method in literary studies. One of his most influential essays in this regard, “The Philology of World Literature,” employs the method of philology to envision the possibility of moving beyond the discourse of literary criticism—one that has dominated literary studies during the last few decades. For Auerbach, philology is not merely a method but a comprehensive approach to texts aimed at comprehending and conceptualizing the complex network of historical, cultural, and geographical interactions reflected in literary works. By revisiting “The Philology of World Literature,” this article aims first to explore and redefine two central concepts in Auerbach’s thought—philology and world—and then to open a space for reconsidering a distinct and alternative conception of world literature.مقاله حاضر تلاشی است برای بازاندیشی و تأمل در مفهوم ادبیات جهان از منظر اریش آورباخ، یکی از پیشگامان و بنیانگذاران نظریه ادبیات تطبیقی در غرب. او در دهه چهل و پنجاه میلادی، ابتدا با تالیف آثار شایستهای چون محاکات: بازنمایی واقعیت در ادبیات غرب، نامخود را به عنوان تاریخنگار ادبیات و فیلولوژیست بر سر زبانها انداخت. اما سپس، ضمن تالیفات نظری خود با طرح مسئله فیلولوژی و پرسش از نقش و جایگاه ادبیات در جهان معاصر، به یکی از اولین نظریهپردازان روش مطالعه تطبیقی در ادبیات تبدیل شد. «فیلولوژی ادبیات جهان» یکی از همین برجستهترین جستارهای نظری او در این حوزه است که ضمن آن، او با تکیه بر روش فیلولوژی امکان گذر بهسوی فضایی فراختر از گفتمان غالب نقد ادبی ــ که بر مطالعات ادبی سایه افکنده است ــ را تخیل میکند. در نزد او فیلولوژی، نه صرفاً یک روش، بلکه رویکردی جامع به متن است در جهت درک و صورتبندی شبکهای از تعاملات پیچیده تاریخی، فرهنگی و جغرافیایی که در متون ادبی بازتاب یافتهاند. این مقاله، با بازخونی «فیلولوژی ادبیات جهان» میکوشد تا ابتدا دو مفهوم کلیدی فیلولوژی و جهان را، آنگونه که در نزد آورباخ مطرح است، تبیین سازد و سپس ضمن آن وضعیتی را خلق کند که بتوان به درکی متفاوت و متمایزی از ادبیات جهان نائل آییم.https://islah.birjand.ac.ir/article_3661_64594734303b8754485e085261921df6.pdfدانشگاه بیرجندمطالعات بین رشته ای ادبیات، هنر و علوم انسانی2783-27595220250823Ecotheology and Love: The Converging Poetics of Sohrab Sepehri and James Baldwinالهیات بومشناختی و عشق: بوطیقای همسوی سهراب سپهری و جیمز بالدوین279286350710.22077/islah.2025.8218.1526FAمصطفی حسینیاستادیار زبان و ادبیات انگلیسی، گروه زبان و ادیبات انگلیسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه بوعلی سینا همدان، ایرانJournal Article20241002Many books and articles have been written on Sohrab's life and poetry. Among them is a new and a different one: Ecotheology and Love: The Converging Poetics of Sohrab Sepehri and James Baldwin (2022), in which the author looks at Sohrab's poetry and life from a new and a different angle. Bahar Davari Ardakani, professor of theology at the University of San Diego, deals with Sepehri's poems from the perspective of religion and environmental theology. This book has an introduction, four chapters and a conclusion. The author, in first and fourth chapters, compares Sepehri with James Baldwin (1924-1987), an American novelist, playwright and social critic. She analyses the shared ideas of the two authors, that is, intellectual decolonization and opposition to new idolatries such as consumerism and militarism. This book, through Baldwin and Sepehri, aims to point out the role of poets in rewriting history and changing the moral world.دربارۀ زندگی و شعر سهراب سپهری کتابها و مقالههای زیادی نوشته شده است. یکی از متأخرترین آنها کتاب الهیات بومشناختی و عشق: بوطیقای همسوی سهراب سپهری و جیمز بالدوین (2022) که در آن نویسنده از دریچۀ تازهای به شعر و زندگی سهراب سپهری -نگریسته است. نویسندۀ کتاب، بهار داوری اردکانی، استاد الهیات دانشگاه سن دیهگو، از منظر نو و متفاوت، یعنی از پنجرۀ دین و الهیات محیطزیست به اشعار سهراب سپهری میپردازد. افزون بر این، وی در فصل اول و چهارم سپهری را در کنار جیمز بالدوین (1924-1987)، رماننویس، نمایشنامهنویس و منتقد اجتماعی آمریکایی، نشانده و عقاید مشترک این دو ــ یعنی استعمارزدایی فکری و مخالفت با بتپرستیهای نوینی چون مصرفگرایی و جنگگرایی ــ را با هم سنجیده است. این کتاب، از رهگذر بالدوین و سپهری، بر آن است که به نقش شاعران در بازنویسی تاریخ و تغییر سپهر اخلاقی اشاره کند. کتاب حاضر یک مقدمه، چهار فصل و یک مؤخره دارد.https://islah.birjand.ac.ir/article_3507_5131bb54674256c7e919e22f9355d5b9.pdf