این پژوهش با رویکردی تحلیلی ـ تطبیقی و با روش خوانش میانرشتهای، به بررسی ویژگیهای روانشناختی مشترک در شعر فروغ فرخزاد و نقاشیهای ونسان ونگوگ میپردازد. هدف اصلی این مطالعه، تحلیل وجوه اشتراک و افتراق این دو هنرمند در بیان عواطف، کاربرد نمادها و تأثیرپذیری از بسترهای فرهنگی است. با استفاده از نقاشیهای ونگوگ بهمثابۀ تجسم عینیِ هیجانات درونی، این پژوهش میکوشد به این پرسش پاسخ دهد که چگونه این دو هنرمند، تجربیات مشترک انسانی، مانند عشق، تنهایی و جستوجوی معنا را در قالب رسانههای متفاوت (شعر و نقاشی) بازتاب دادهاند. یافتهها نشان میدهد که تکانههای روانی فروغ فرخزاد که از رنجهای فردی به دردهای هستیشناختی تعالی مییابد، در آثار ونگوگ بهشکلی تصویری متجلی شده است. این پژوهش از طریق تطبیق شعر و نقاشی، لایههای پنهان روانشناختی هر دو هنرمند را آشکار میکند و با ایجاد گفتوگویی میان متون ادبی و آثار تجسمی، رویکردی نوین در مطالعات بینارشتهای هنر و ادبیات ارائه میدهد. همچنین، تحلیل نمادهای مشترکی، همچون شب، درخت، باد و ستاره در آثار این دو، گویای نگاه همسوی آنان به مفاهیمی، چون تنهایی، رنج و جستوجوی معنا در زندگی انسان معاصر است.
کمالی,محمود و اسدی,سمیه . (1404). صدای درونی هنرمند: خوانش روانشناختی تطبیقی شعر فروغ فرخزاد و نقاشی ونسان ونگوگ. (e3760). مطالعات بین رشته ای ادبیات، هنر و علوم انسانی, (), e3760 doi: 10.22077/islah.2025.9669.1675
MLA
کمالی,محمود , و اسدی,سمیه . "صدای درونی هنرمند: خوانش روانشناختی تطبیقی شعر فروغ فرخزاد و نقاشی ونسان ونگوگ" .e3760 , مطالعات بین رشته ای ادبیات، هنر و علوم انسانی, , , 1404, e3760. doi: 10.22077/islah.2025.9669.1675
HARVARD
کمالی محمود, اسدی سمیه. (1404). 'صدای درونی هنرمند: خوانش روانشناختی تطبیقی شعر فروغ فرخزاد و نقاشی ونسان ونگوگ', مطالعات بین رشته ای ادبیات، هنر و علوم انسانی, (), e3760. doi: 10.22077/islah.2025.9669.1675
CHICAGO
محمود کمالی و سمیه اسدی, "صدای درونی هنرمند: خوانش روانشناختی تطبیقی شعر فروغ فرخزاد و نقاشی ونسان ونگوگ," مطالعات بین رشته ای ادبیات، هنر و علوم انسانی, (1404): e3760, doi: 10.22077/islah.2025.9669.1675
VANCOUVER
کمالی محمود, اسدی سمیه. صدای درونی هنرمند: خوانش روانشناختی تطبیقی شعر فروغ فرخزاد و نقاشی ونسان ونگوگ. مطالعات بین رشته ای ادبیات، هنر و علوم انسانی. 1404;():e3760. doi: 10.22077/islah.2025.9669.1675